QR Code មិនត្រូវការអ៊ីនធឺណិតដើម្បីដំណើរការ

នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថល QR Code បានក្លាយជាស្ពានដ៏សំខាន់រវាងពិភពពិត និងពិភពឌីជីថល។ យើងប្រើប្រាស់វាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដូចជាការផ្ទេរប្រាក់ បញ្ចូលកាតទូរសព្ទ ឬស្កេនដើម្បីចូលទៅកាន់ Link ណាមួយជាដើម។ ប៉ុន្តែសំណួរដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នោះគឺ តើក្រឡាខ្មៅសតូចៗទាំងនោះផ្ទុកទិន្នន័យយ៉ាងដូចម្តេច? ហើយហេតុអ្វីបានជាស្មាតហ្វូនអាចអានវាបានភ្លាមៗ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងតំបន់ដែលគ្មានសេវាអ៊ីនធឺណិតក៏ដោយ?

QR Code ឬ Quick Response Code គឺជាបាកូដពីរវិមាត្រដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៤។ ខុសពីបាកូដឆ្នូតៗធម្មតាដែលផ្ទុកទិន្នន័យបានតែតាមដេក QR Code ផ្ទុកទិន្នន័យបានទាំងបញ្ឈរ និងតាមដេក ដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាផ្ទុកព័ត៌មានបានច្រើនជាងមុនរាប់រយដង។ នៅពេលដែលយើងពិនិត្យមើលរូបរាងរបស់វា យើងនឹងឃើញសមាសភាគសំខាន់ៗដូចជា ការ៉េធំៗចំនួន ៣ នៅជ្រុងដែលជួយឱ្យកាមេរ៉ាសម្គាល់ទិសដៅបានត្រឹមត្រូវ និងក្រឡាតូចៗពណ៌ខ្មៅនិងសដែលតំណាងឱ្យលេខ ១ និង ០ ក្នុងភាសាកុំព្យូទ័រ។ លើសពីនេះ វាក៏មានលំហសៗនៅជុំវិញដែលជួយឱ្យម៉ាស៊ីនស្កេនបែងចែកកូដចេញពីផ្ទៃខាងក្រោយផ្សេងៗផងដែរ។

អ្វីដែលយើងទូទៅមានការយល់ច្រឡំគឺការគិតថា QR Code ត្រូវការអ៊ីនធឺណិតដើម្បីទាញយកព័ត៌មាន។ តាមពិតទៅ QR Code គឺជាឃ្លាំងផ្ទុកទិន្នន័យដោយខ្លួនឯង ឬហៅថា Offline Data Storage។ នៅពេលដែលកាមេរ៉ាស្កេន វាមិនមែនកំពុងទាញយកទិន្នន័យពី Cloud នោះទេ ប៉ុន្តែវាស្កេនយកតួអក្សរដែលត្រូវបានបម្លែងជាក្រឡាខ្មៅសរួចជាស្រេចនៅក្នុងរូបភាពនោះ។ ដំណើរការនេះប្រៀបបាននឹងការអានសៀវភៅ ដែលអ្នកមិនត្រូវការអ៊ីនធឺណិតដើម្បីដឹងពីអត្ថន័យនៃពាក្យនៅលើក្រដាសឡើយ។

លក្ខណៈពិសេសដែលធ្វើឱ្យ QR Code មានភាពវៃឆ្លាតបំផុតគឺបច្ចេកវិទ្យា Reed-Solomon Error Correction។ បច្ចេកវិទ្យានេះអនុញ្ញាតឱ្យ QR Code នៅតែអាចអានបាន ទោះបីជាវាត្រូវបានប្រឡាក់ រហែក ឬបាត់បង់ផ្នែកខ្លះរហូតដល់ ៣០% ក៏ដោយ។ នេះគឺជាមូលហេតុដែលគេអាចដាក់ Logo នៅកណ្តាលកូដបានដោយមិនធ្វើឱ្យខូចទិន្នន័យ។ ម៉ាស៊ីនស្កេននឹងប្រើប្រាស់ទិន្នន័យបម្រុងដែលមានស្រាប់នៅក្នុងកូដ ដើម្បីបំពេញចន្លោះដែលបាត់បង់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ធ្វើឱ្យវាមានភាពធន់ខ្ពស់ក្នុងការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង។

នៅពីក្រោយអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ដំណើរការអានទិន្នន័យកើតឡើងយ៉ាងរហ័សតាមរយៈជំហានមួយចំនួន។ ដំបូង កាមេរ៉ានឹងបម្លែងរូបភាពទៅជាពណ៌ខ្មៅនិងសសុទ្ធដើម្បីងាយស្រួលសម្គាល់ បន្ទាប់មកវានឹងអានក្រឡានីមួយៗតាមលំនាំដែលបានកំណត់។ ប្រព័ន្ធនឹងធ្វើការត្រួតពិនិត្យ និងជួសជុលទិន្នន័យប្រសិនបើមានការខូចខាត ហើយចុងក្រោយបង្ហាញលទ្ធផលជាអត្ថបទ ឬតំណភ្ជាប់ដែលយើងឃើញ។ ភាពសាមញ្ញនៃយន្តការនេះផ្តល់នូវមេរៀនសំខាន់ៗ ដូចជាការប្រើប្រាស់វាសម្រាប់ប្រព័ន្ធស្តុកទំនិញដែលគ្មានអ៊ីនធឺណិត ឬការប្រើប្រាស់តំណភ្ជាប់ខ្លីៗដើម្បីរក្សារូបភាពកូដឱ្យងាយស្រួលស្កេន។

តាមពិតទៅ QR Code មិនមែនគ្រាន់តែជាក្រឡាខ្មៅសចៃដន្យនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសមិទ្ធផលនៃវិស្វកម្មទិន្នន័យដ៏ប៉ិនប្រសប់។ ភាពរឹងមាំក្នុងការកែប្រែកំហុស និងសមត្ថភាពដំណើរការដោយឯករាជ្យពីបណ្តាញអ៊ីនធឺណិត បានធ្វើឱ្យវាក្លាយជាឧបករណ៍ដែលមិនអាចខ្វះបានក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្ន។ វាផ្តល់នូវដំណោះស្រាយដែលសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត ក្នុងការតភ្ជាប់មនុស្សទៅកាន់ព័ត៌មានយ៉ាងរហ័ស និងមានទំនុកចិត្ត។